Lui. Rijkelui.

Er woont iemand in mijn straat.

Papa werkt voor een belangrijk bedrijf, boert goed. De mama geeft les in het onderwijs. En dan is er nog de kroost: 3 kinderen. Een tweeling (2 meisjes) en een jongere jongen, die nu volop in de puberteit is beland.

De kinderen hebben het moeilijk op school. De tweeling dubbelde een jaar, ging dan naar de hotelschool. Om af te studeren, moesten ze slagen voor een of ander eindwerk. Zonder succes. Beiden kregen ze een scooter op 16-jarige leeftijd, nu delen ze een auto die ze gekregen hebben.

Uiteraard moet de auto voor alles gebruikt worden. Een afstand van ampr 2 kilometer bij prachtig weer kan je moeilijk met de fiets overbruggen, is het niet?
De zoon dubbelde ook reeds een jaar en rijdt vrolijk en lustig rond met zijn quad op de akker net achter onze straat.

Nu vraag ik me af: waarom? Ouders, waarom geef je dergelijke cadeaus aan je kroost ondanks zulke tegenvallers? Uiteraard wil iedereen het beste en uiteraard draait niet alles in het leven rond leren of onderwijs. Maar toch, dient er dan niet te worden opgetreden? Als je het beste voor je kinderen wil, dan geef je misschien dure geschenken als je er het geld voor hebt. Maar als je het beste wilt voor je kinderen, moet je ook neen kunnen zeggen, dingen weigeren, samen naar een oplossing zoeken in plaats van Sinterklaas spelen.

Ik wil hier even benadrukken dat ik niks heb tegen mensen die goed hun boterham verdienen. Ze kunnen zich financieel meer permitteren en het stoort mij eigenlijk totaal niet dat ze hun kinderen van prijzige dingen als een wagen voorzien. Maar de motivatie is ook belangrijk: waarom krijg je dit? Waarom krijg je eens iets niet? Of gebeurt dat niet? Het is  makkelijk voor iemand als ikzelf om kritiek te spuien, maar het is langs de andere kant jammer om te zien hoe het potentieel van die jonge volwassenen of pubers verloren gaat omdat men het belangrijkste aspect van fouten maken niet benadrukt…leren. Met fouten maken op zich is er niet zoveel verkeerd, hoe men ermee omgaat is des te belangrijker.