Omdat ik het las. En zag dat het goed was.
Ik had U lief: misschien ook is de liefde
nog niet geheel gedoofd in mijn gemoed;
maar zij behoeft U nu niet meer te grieven;
ik wil dat Gij geen pijn door mij ontmoet.
Ik had U lief in stilte, niets verwachtend,
nu eens geremd, dan weer jaloers gezind;
ik had U lief, zo teder, zo waarachtig -
geef God dat zó een ander U bemint.
(Aleksandr Poesjkin, De nachtegaal en de roos…denk ik)
