In the summertime…(1)

Aangezien het enige tijd geleden is dat ik nog iets neerschreef, is het misschien goed even de schade in te halen, te beginnen met: de zomer!

Het begin van de vakantie was tamelijk druk. Na het laatste examen (marketing op een zaterdag, ik geloof de 28e) wachtte mij anderhalve dag rust. Vervolgens begon “het werk”. Nu, in mijn situatie kan men dit niet echt werk noemen vermits ik van mijn hobby mijn vakantiejob kan maken. Gedurende vijf weken gaf ik dus tennisles aan verschillende kinderen (niet voor de eerste maal uiteraard), onder wisselende weeromstandigheden.
Vervolgens had ik de eer voor de eerste maal mee te helpen met de tornooileiding op onze tennisclub. De eerste dagen bestond dit dus uit het opbellen van alle ingeschrevenen om hun wedstrijden te plannen. Daarna was er permanentie nodig tijdens het verloop van het tornooi, dienden de uitslagen ingegeven te worden en de volgende wedstrijden gepland te worden. Dit klinkt misschien saai, maar dat was het allerminst, temeer omdat je met superveel verschillende mensen in contact komt. Na afloop volgde nog een barbeque en een vet feestje, dat tot in de late uurtjes duurde.

De dagen dat ik vrij had van de tornooileiding kon ik dan even euh…uitblazen door naar de Lokerse Feesten te gaan (met dank aan Thomas voor de super ambiance en de slaapplaats!). Jammer dat ik geen abonnement had en vorig jaar dus niet kon overdoen, maar ik mag zeker niet klagen.

Memorabel was ook de “filmavond” met Evelien en Natasia. Ook al werd er niet echt veel naar de televisie gekeken, maar vooral gezongen en gebabbeld. Het laatste uiteraard vooral door een van de twee dames…Wie zal altijd geheim blijven.

Ondertussen waren we al midden augustus en moest het reisje er nog aankomen.

Wordt vervolgd…

Lui. Rijkelui.

Er woont iemand in mijn straat.

Papa werkt voor een belangrijk bedrijf, boert goed. De mama geeft les in het onderwijs. En dan is er nog de kroost: 3 kinderen. Een tweeling (2 meisjes) en een jongere jongen, die nu volop in de puberteit is beland.

De kinderen hebben het moeilijk op school. De tweeling dubbelde een jaar, ging dan naar de hotelschool. Om af te studeren, moesten ze slagen voor een of ander eindwerk. Zonder succes. Beiden kregen ze een scooter op 16-jarige leeftijd, nu delen ze een auto die ze gekregen hebben.

Uiteraard moet de auto voor alles gebruikt worden. Een afstand van ampr 2 kilometer bij prachtig weer kan je moeilijk met de fiets overbruggen, is het niet?
De zoon dubbelde ook reeds een jaar en rijdt vrolijk en lustig rond met zijn quad op de akker net achter onze straat.

Nu vraag ik me af: waarom? Ouders, waarom geef je dergelijke cadeaus aan je kroost ondanks zulke tegenvallers? Uiteraard wil iedereen het beste en uiteraard draait niet alles in het leven rond leren of onderwijs. Maar toch, dient er dan niet te worden opgetreden? Als je het beste voor je kinderen wil, dan geef je misschien dure geschenken als je er het geld voor hebt. Maar als je het beste wilt voor je kinderen, moet je ook neen kunnen zeggen, dingen weigeren, samen naar een oplossing zoeken in plaats van Sinterklaas spelen.

Ik wil hier even benadrukken dat ik niks heb tegen mensen die goed hun boterham verdienen. Ze kunnen zich financieel meer permitteren en het stoort mij eigenlijk totaal niet dat ze hun kinderen van prijzige dingen als een wagen voorzien. Maar de motivatie is ook belangrijk: waarom krijg je dit? Waarom krijg je eens iets niet? Of gebeurt dat niet? Het is  makkelijk voor iemand als ikzelf om kritiek te spuien, maar het is langs de andere kant jammer om te zien hoe het potentieel van die jonge volwassenen of pubers verloren gaat omdat men het belangrijkste aspect van fouten maken niet benadrukt…leren. Met fouten maken op zich is er niet zoveel verkeerd, hoe men ermee omgaat is des te belangrijker.

Win-bledon?

Zoals de meesten onder jullie waarschijnlijk wel weten, ben ik enigszins geïnteresseerd in de meeste sporten en nog net iets meer in tennis, aangezien ik zelf het geluk heb al enkele jaren te mogen lesgeven en al veel langer te spelen.

Waar ik even dieper op wil ingaan, is het prijzengeld in de Grand Slams. Sinds enkele jaren ontvangen de mannen en vrouwen evenveel prijzengeld. Ik denk dat dit ondertussen in alle vier de Grand Slams het geval is of misschien in een Grand Slam nog niet. Elk jaar stijgt het prijzengeld trouwens, zo is het totaal bedrag aan prijzengeld dat dit jaar te winnen is met gemiddeld maar liefst 4.7% gestegen!

Nu ik wil het hier niet over hebben over de stijgingen van het prijzengeld, maar net over die gelijkschakeling. Over het algemeen vind ik gelijkheid qua lonen tussen man en vrouw iets dat sooner rather than later dient geïnstalleerd te worden, ook al is dit vandaag de dag nog veel te weinig het geval. In dit geval echter ben ik het niet eens met die gelijke verdeling.

Mannen zijn puur fysiologisch in het voordeel. In het algemeen zijn ze krachtiger wat indirect ook valt af te lezen uit bijvoorbeeld opslagsnelheden. Wat echter de belangrijkste motivatie is voor mijn standpunt, is het feit dat mannen naar 3 gewonnen sets spelen in plaats van naar 2 bij de vrouwen. Niet alleen staan de mannen vaak veeel langer op de baan, de rallies duren doorgaans ook langer. Kijken we bijvoorbeeld naar de traagste ondergrond van Roland Garros, dan kunnen de tijden die men op de baan spendeert snel oplopen. Daarnaast heb ik de indruk dat mannen vaak veel dieper moeten gaan. 5 sets zijn echt slopend. 3 sets bij de vrouwen zijn uiteraard ook verre van a walk in the park, maar ergens vind ik dat er toch nog een verschil in frisheid aanwezig is.

Zoals eerder reeds kort aangehaald, is de duur die men op het terrein staat ook belangrijk. Soms duurt een mannenmatch die in 3 sets wordt afgehandeld langer dan een vrouwenmatch die in 3 (zware) sets wordt afgehandeld. 5 sets lijken mij dan ook soms echt moordend temeer omdat de winnaar hoopt nog verder door te stoten en met een tamelijk korte recuperatie toch weer het beste van zichzelf dient te geven.

Ikzelf zie ook niet direct een oplossing. Vrouwen 5 sets laten spelen vind ik te zwaar, mannen naar 3 sets laten gaan ook niet. Het zou een deel van het Grand Slam-gebeuren degraderen. (De Alles Kan Beter-fans zullen blij opkijken bij de vorige zin). Opeens het prijzengeld terugschroeven is ook een no-no. Een cadeau of geste pak je niet zomaar terug af.

Wat wel eventueel positief kan zijn, is dat zulke grote sportevenementen een voorbeeld kunnen zijn voor andere evenementen of misschien in de privé-sector wat uiteraard een fantastische zaak zou zijn.

You win some, you lose some?

Een vleugje poëzie

Omdat ik het las. En zag dat het goed was.

Ik had U lief: misschien ook is de liefde
nog niet geheel gedoofd in mijn gemoed;
maar zij behoeft U nu niet meer te grieven;
ik wil dat Gij geen pijn door mij ontmoet.
Ik had U lief in stilte, niets verwachtend,
nu eens geremd, dan weer jaloers gezind;
ik had U lief, zo teder, zo waarachtig -
geef God dat zó een ander U bemint.
(Aleksandr Poesjkin, De nachtegaal en de roos…denk ik)

Firefox Download Day

Vandaag vond de Firefox download day plaats. Voor zij die dit niet zouden kennen, het was de bedoeling van Mozilla om binnen de 24u zoveel mogelijk downloads van hun nieuwe browser, Firefox 3, te noteren. Het was de bedoeling de aanval op het Guiness Book in te zetten om aldus het record van meest gedownloade software te verbrijzelen. Zelf weet ik nog niet of ze erin geslaagd zijn of niet.

Als de naam Firefox geen belletje doet rinkelen, het is een alternatief voor Internet Explorer, een browser dus. Nu wou ik gisteren zelf mijn bijdrage leveren, maar helaas ondervonden hun servers enige moeilijkheden met de massale downloads. Heel jammer, aangezien ze in hun eigen vel snijden. Sommige mensen zullen niet de kans gehad hebben Firefox te downloaden binnen die 24u. Bovendien, als je het serieus meent om het record te verbreken, kan je ergens een prognose maken op basis van de tijdszones en de capaciteit van je servers (of het aantal servers dat je inschakelt) hieraan aanpassen. Het was dan ook jammer dat dit voorviel voor zo’n professioneel bedrijf.

Zelf gebruik ik al een tijdje Firefox. Oorspronkelijk voor enkele sites omdat ze sneller werken met Firefox en op aanraden van een aantal kennissen. Nu gebruik ik Internet Explorer (IE) haast nooit meer. Een van de grote voordelen is dat Firefox aanzienlijk veiliger is. Vermits IE nog altijd populair is, worden daarvoor ook de meeste virussen, wormen, spyware, adware en dergelijke ontwikkeld.
Voorts vind ik Firefox veel gebruiksvriendelijker. Certificaten goedkeuren, wachtwoorden onthouden, tabbladen gebruiken,…Wat tevens een voordeel is, is dat als je computer uitvalt bijvoorbeeld door een stroomonderbreking Firefox je laatste sessie onthoudt en bij opstarten vraagt om die sessie te hernemen. Altijd handig meegenomen als je met iets belangrijks bezig was!

Daarnaast is er ook aan de gebruiker gedacht. Er zijn enorm vele add-ons. Een aantal ervan zullen waarschijnlijk geclassificeerd kunnen worden als brol, andere zijn superhandig. Zo is er de Download Statusbar die ik zelf gebruik. Als je een document hebt gedownloaded, komt dit in die Statusbar terecht. Stel nu dat ik het document afsluit, maar later merk dat ik het weer nodig heb, dan moet ik dit niet meer op het Internet opzoeken. Gewoon even dubbelklikken in de Statusbar en ik heb het alweer staan.

Vandaag zag ik ook dat er een add-on is waarmee je Firefox dezelfde look geeft als de laatste versie van Internet Explorer.
Zelf ken ik velen die sinds het installeren van Firefox niet meer achterom keken (mezelf incluis). Natuurlijk zijn er nog anderen die er niks aan vonden en terugkeerden naar hun vertrouwde Internet Explorer. Bij deze, je kan het maar eens proberen en zelf zien wat je het beste bevalt.

Voor mij is de keuze snel gemaakt:

Stommeke, Stommeke, wat doe je nu?

U raadt het al. De titel slaat uiteraard op het commentaar dat werd gegeven toen Tom Boonen wereldkampioen werd. Iedereen ging uit de bol. Terecht overigens, het is en blijft een mooie prestatie.

Deze week werd echter gesierd door een veel minder mooie prestatie van de renner. Na enkele aanvaringen in het verleden (te snel rijden, auto in de prak) barstte de bom toen uit de resultaten van een controle buiten circuit bleek dat er heroïne was aangetroffen.
Het parket vond geen drugs bij Tom thuis, ook wacht hem in principe geen sportieve sanctie vermits dat reglementair niet mogelijk is voor een controle buiten circuit.

Natuurlijk kunnen de organisatoren wel besluiten iemand de start te ontzeggen. De rond van Zwitserland en -veel belangrijker- de ronde van Frankrijk namen meteen een stelling in en weigerden hem toe te laten. Patrick Lefevere nam akte van de beslissing en zei als eerste reactie dat ze er niet tegenin gingen gaan. Luttele dagen later gaat men blijkbaar toch iets proberen forceren. Een beetje flauw van Lefevere. Zeg dan waarop het staat.

Natuurlijk is het struikelblok niet zozeer wat de rondes doen of wat Lefevere al dan niet zegt. Het probleem ligt bij Boonen zelf. Er waren hevige tegenstanders, er waren er die het met de mantel der liefde toedekten. “Het is tenslotte ook maar een mens” werd vaak gezegd.

Zelf heb ik een eerder genuanceerde doch licht negatieve visie ten aanzien van het gebeurde. Boonen heeft het ongeluk in de meest gecontroleerde sportdiscipline werkzaam te zijn. Komt daar nog bij dat cocaïne makkelijk kan opgespoord worden en dat iedereen weet dat er frequent gecontroleerd wordt. Dat alleen al maakt het een uiterst domme zet.

Maar ach, het is maar een mens.

Sporters zijn vaak BV’s (sommigen tegen wil en dank). Boonen werd altijd al sterk gemediatiseerd (denken we even aan de mediastorm toen hij samen was met Sofie Van Vliet), iets wat nu niet anders is. Maar juist dit moet men ook in ogenschouw nemen. Hij vervult per definitie een voorbeeldfunctie! Wat met de vele jonge fans? De collega’s? De liefhebbers die Tom steunen?
Juist die voorbeeldfunctie maakt het vergrijp veel erger!

Is het maar een mens?

Iets wat veel over het hoofd wordt gezien is het feit dat topsporters een ander leven leiden dan u en ik. Topsport is per definitie…ongezond. Langs de andere kant is topsport een synoniem voor discipline. Voeding, trainingen, massages, veel wordt minutieus in de gaten gehouden. Juist dit gebrek aan discipline, iets wat inherent is verbonden aan een topsporter maakt Boonens vermoedelijke gebruik van cocaïne des te jammer. Des te jammer, des te dom.

Er is echter nog niks definitiefs bewezen. Men dient nog te wachten op een tegenexpertise en dergelijke meer. Toch is het ietwat vreemd dat Boonen beslist tijdelijk te stoppen gezien het feit wat de man qua mediastorm wel aal heeft getrotseerd: de relatie met Lore, de breuk, de relatie met Sofie, auto in de prak, te snel rijden,…Die elementen leiden mij ertoe eerder de geloven in de schuld van deze uiterst getalenteerde man dan andersom.
We moeten wel stellen dat hij zich bewust is van de schade die hij berokkent aan fans, de ploeg, iedereen,…De VRT-verslaggeving vond zijn verontschuldiging misschien geloofwaardig, ikzelf vond dat allerminst. Het voorlezen van een briefje dat op monotone wijze wordt voorgelezen, waarbij er uiteraard niet in de camera wordt gekeken of naar wie dan ook, kwam bij mij niet oprecht over. Maar ja gelukkig zijn er dan nog de advocaten…

Alle begin is moeilijk

Een treffende titel, al zeg ik het zelf. Het is altijd moeilijk om een start tot iets te geven en voor iets “eenvoudigs” als een blog is dit niet anders, vrees ik.

Na lang twijfelen, heb ik toch besloten ook een blog op te starten. Alvorens zelf die kleine stap te zetten, keek ik eens rond op andere blogs (overigens van een heel verschillend allooi!). Uiteindelijk wou ik de lezer(s) ook iets geven door niet te opteren voor een blog waar je zelf geld mee kan verdienen, maar waar de lezer wordt geterroriseerd door verschillende reclamelinks, pop-ups en meer van die rotzooi.

Ik heb al min of meer een idee van wat ik hier wel neerpennen, maar ik zal daar niet al te veel over prijsgeven, voor het geval sommige dingen niet aan bod komen. De ideetjes zitten al in mijn hoofd, nu nog juist de tijd en gusto vinden om ze op mijn gemak neer te krabbelen.

Om het lekker algemeen te houden, de dingen die zowat rondzwerven in mijn hoofd (bijna had ik een brein aan mezelf toegeschreven) zullen hopelijk hun weg naar hier vinden.

 

Reacties zijn uiteraard altijd welkom, ik zou het haten hier altijd monologen af te steken. Dit gezegd zijnde, hoop ik dat jullie er evenveel plezier aan zullen beleven als ikzelf!